ما بدینوسیله ، بدان وسیله و به هر وسیله دیگری که کارساز باشد می خواهیم از حضور شما به عنوان خوانندگان گرانقدر ستون " اصلا بما چه " ! تقاضای مرخصی کنیم درست است که شما خواهید فرمود مرخصی شما " اصلا بما چه " ولکن ما وظیفه داریم چهارچوب ها را رعایت کنیم تا فردا شما نگران نشوید که ما کجا رفتیم و چه بر سر میمون ما آمد ( البته سوء تفاهم نشود اینجا میمون به معنی مبارک است و نه چیز دیگر ) ! به هر حال آنچه که مسلم است اینکه به ظاهر " اصلا بما چه " ای ما نگاه نکنید ما اگر ارتباطمان با شما قطع شود مطمئن باشید دلمان تنگ می شود ولی بمصداق :
من رشته محبت تو پاره می کنم
شاید گره خورد بتو نزدیکتر شوم
امید آن داریم که قطع ارتباط موقت ما با شما تحت عنوان مرخصی بتواند علایق ما را به هم بیشتر و نزدیکی ما را به همدیگر حتمی تر و قطعی تر نماید.
+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم دی 1387ساعت 8:30  توسط منوچهر انتظار
|
وقتی راه بندان است و از راه گشایان خبری نیست این یک خبر خوش ! و وقتی توی این راه بندان جای سوزن انداختن هم نیست و خودروها خیلی صمیمانه و در حال نزدیک به مماس و تماس با یکدیگر حرکت می کنند بوق زدن راننده پشت سری به شما و اشاره غضبناکش با دست که برو جلو این هم یک خبر خوش در خوش ! حال اگر حوصله مازادی داشتید وقتش است که خوش خوشانی پیدا کنید پرتقال فروش را !!
+ نوشته شده در سه شنبه سوم دی 1387ساعت 8:16  توسط منوچهر انتظار
|
این عمه فهیمه نازنین ما این بار به راهنمائی و رانندگی گیر داده ولی از بخت بد ما را با راهنمائی اشتباه گرفته و از ما می پرسد! "آقای اصلا بما چه" بفرمائید فلسفه وجودی اینهمه تابلوی ایستادن ممنوع که اکثریت رانندگان و دارندگان اینهمه وسایط نقلیه آزادانه در زیر سایه این تابلوها در نهایت آرامش و آسایش ایستادن می فرمایند چیست و چرا راهنمائی و رانندگی در برابر هزاران قانون شکن هزاران بار سکوت اختیار کرده و عدم اجرای قانون و بی توجهی به آن را به تماشا نشسته است !؟ اگر واقعا در این قبیل محل ها میشود ایستاد که عملا میشود چرا این تابلو را برنمیدارند که هم خیال خودشان را راحت کنند و هم خیال مردم را راحت تر !! و ما به عمه فهیمه جانمان عرض می کنیم عمه فهیمه جان عزیرتر از جان این قبیل امور اصلا بما چه !! این شما و این هم راهنمائی و رانندگی ، لطفا دست از سر ما بردارید که ما به اندازه کافی گرفتاری داریم !
+ نوشته شده در دوشنبه دوم دی 1387ساعت 8:19  توسط منوچهر انتظار
|
عمه فهیمه نازنین ما اصرار می ورزند که ما به خاطر نوشته های پربار این آقای حاج علی خان بهاری راد گل و بلبل در مورد سهم الارث زنان و رفع اشکالات آن که خوشبختانه صدایش به مجلس شورای اسلامی هم رسیده و در شرف حل و فصل است تشکر ایشان و اوشان یعنی که سایر زنان جامعه اسلامی مان را به حاج علی آقا ابلاغ کنیم و یک دست مریزادی هم بفرمائیم.
ما هم احساس تکلیف کردیم که بدینوسیله اجرای دستوری کرده باشیم که به تصورمان به مقصود هم رسیدیم تنها رسید حاج آقا باقی است که بفرمایند این دست مریزاد و تشکر قدرشناسانه و کارشناسانه عمه فهیمه نازنین ما را دریافت فرموده اند ؟ همین
+ نوشته شده در یکشنبه یکم دی 1387ساعت 8:37  توسط منوچهر انتظار
|