اصلا به ما چه ؟

بر اساس یک اصول مدنی که امیدوار بودیم در شهر ما طرفدار داشته باشد از مدیرکل نونوار تربیت بدنی توسط رئیس دفترشان وقت ملاقاتی حضوری خواستیم به سه چهار روز بعد وقت دادند به دنبال آن از باب محکم کاری موضوع را مکتوب کردیم و در تاریخ 16/9/87 طی یک نامه کتبی از طرف روزنامه مهد آزادی استدعای فرصتی حضوری تکرار شد در 18/9/87 بر اساس تماس تلفنی رئیس دفتر محترم وقت ملاقات قبلی کنسل و آن را موکول به 25/9/87 ساعت 8:30 صبح فرمودند سر ساعت معینه وارد محوطه تربیت بدنی شده و جناب مدیرکل را ملاحظه فرمودیم که با سه چهار نفر همراه عازم بیرون از محل کارشان بودند با سلام و علیکی نه چندان صبحگاهانه و مدنی مواجه ، رئیس تربیت بدنی در مقابل پرسش ما که گویا جنابعالی در این ساعت با بنده قرار قبلی داشتید فرمودند دفتر به من اطلاع نداده ، پرسیدم منتظرتان بمانم خیلی سرد که شاید ناشی از سردی هوای محوطه بود فرمودند خود دانید و ما خود دانستیم و فرار را بر قرار ترجیح دادیم که نکند مستوجب عقوبت دیگری نیز شده باشیم !

یک تذکر به خودمان : آقای اصلا بما چه تو مگر مرض داری که هوس ملاقات مدیران به سرت می زند آنهم مدیر تربیت بدنی آنهم بر اساس اصول مدنی ؟!

یک تذکر هم به مدیران : با ارباب رجوع اینگونه برخورد می کنید که ارباب رجوع در آن واحد ترک اربابیت گفته و می شود نوکر رجوع !! نکنید این کارها را ، آخر و عاقبت خوشی ندارد. ایام بر شما خوش باد.